احساس بود ميشود حتي براي ديدن پروانه ها شيشه هاي مات يك متروكه

 را الماس بود دست در دست پرنده بال در بال نسيم ساقه هاي هرز اين

بيشه ها را داس بود كاش مي شد حرفي از "كاش مي شد"هم نبود هرچه

 بود احساس بود و عشق بود و ياس بود

اگر در صحنه ی زندگی به ناگاه یکی از سیمهای سازت پاره شد

آهنگ زندگی را چنان ادامه بده که کسی نداند بر تو چه گذشت

سلام نمیکنم چون

(سلام یعنی خداحافظ)؟؟؟؟

چقدر قشنگ که آدم گمشدشو پیدا کنه

دوستای من من گمشدمو پیدا کردم

حالا امید به زندگی دارم

حالا امید به نوشتن دارم

حالا امید به ادامه .......

هرچه بادا باد

دلم برای همتون تنگ شده

با حمایتتون مینوشتم

و باز هم می خواهم......بنویسم

پس دریغ نکنید

فدای تمام آریایی هایی که به آریایی بودنشان می بالند

دوستای گلم سلام البته سلام که ...........

من دارم میرم نمیگم باید برم نه ..........

ولی .............

خداحافظ هم وطنهای آریایی من

برایتان آرزوی موفقیت دارم

مواظب اندیشه هاتون باشید

خداحافظ

خداحافظ همین حالا

همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین

به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده ست

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده ست

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی بی تو با تو همین رسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ همین حالا

خداحافظ

امین به تو خیانت نمی کند ؛تویی که به خائن امانت سپرده ای. امام رضا (ع)

بيكرانه

در انتهاي هر سفر
در آيينه
دار و ندار خويش را مرور مي كنم
اين خاك تيره اين زمین
پاي پوش پاي خسته ام
اين سقف كوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خداي دل
در آخرين سفر
در آيينه به حز دو بيكران
به جز زمين و آسمان
چيزي نمانده است
گم گشته ام ‚ كجا
نديده اي مرا ؟

(اینم آپ.............فقط بخاطر شما دوست خوب )

يافتن آب به عشق است نه به سعي، اما پس از سعي

قله عشقهاي بلند پايين نخواهم آورد

 غرق شدن است  

امیدوارم که حالت خوب باشه و هنوز فراموشم نکرده باشی

آی دی (sepide_tasnim)هک شده

برام آی دی تو توی نظرات بذار

خواهش میکنم آخه دلم برات خیلی تنگ شده    خیلیییییییییییییی

منتظرت می مونم استادم

منتظرت میمونم تا قیامت

      آن لحظه که از نیاز انسان دارد نه کم از هوای حیوان

         یک دانه ی گندم طلایی از تشت طلا گران بهاتر

                        در حادثه های ناگهانی

                       سالم ز مریض مبتلا تر

     آسوده مباش که بی نیازی یک آن دگر پر از نیازی

         آنجا که تو فرعون زمانی در تیرس باد خزانی 

عمیق ترین درد زندگی ، مردن نیست. بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند و تو از او رسم محبت بیا موزی.

گنجینه آدمی حرفهایی ست که برای نگفتن دارد

نمي دانم پس از مر گم چه خواهد شد

نمي خواهم بدانم كوزه گراز خاك اندامم

چه خواهد ساخت

ولي بسيارمشتاقم،

كه از خاك گلويم سوتكي سازد،

گلويم سوتكي باشد،

به دست كودكي گستاخ و بازيگوش

و او

يكريز و پي درپي

دم خويش را بر گلويم سخت بفشارد

و خواب خفتگان  را آشفته تر سازد،

بدين سان بشكند در من،

سكوت مرگبارم را...

زنــدگــي مـثـل پـيانــو هســت دکـمه هاي سيــاه بــراي غـم و دکمه هاي سفـيد براي شــادي اما زماني مي توان آهنگ زيبايــي نواخت که دکمه هاي سياه و سفيد را با هم فشار دهي

 اگر اولش به فكر آخرش نباشي آخرش به فكر اولش مي افتي . 2) لذتي كه در فراغ هست در وصال نيست چون در فراغ شوق وصال هست و در وصال بيم فراغ . 3) آغاز كسي باش كه پايان تو باش

یاور همیشه مومن

ای به داد من رسیده تو روزهای خودشکستن

ای چراغ مهربونی تو شبهای وحشت من

ای تبلور حقیقت توی لحظه های تردید

تو شب و از من گرفتی تو من و دادی به خورشید

اگه باشی یا نباشی برای من تکیه گاهی

برای من که غریبم تو رفیقی جون پناهی

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت

غم من مخور که دوری برای من شده عادت

ناجی عاطفه من شعرم از تو جون گرفته

رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته

اگه مدیون تو باشم اگه از تو باشه جونم

قدر اون لحظه ندانم که من و دادی نشونم

وقتی شب شب سفر بود توی کوچه های وحشت

وقتی ابر سایه کسی بود واسه بردنم به ظلمت

وقتی هر ثانیه شب تپش هراس من بود

وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود

تو با دست مهربونی به تنم مرحم کشیدی

برام از روشنی گفتی پرده شب و دریدی

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت

غم من مخور که دوریت برای من شده عادت

ای طلوع اولین دوست ای رفیق آخرمن

به سلامت سفرت خوش ای یگانه یاور من

مقصدت هرجا که باشه هر جای دنیا که باشه

اون ور مرز شقایق پشت لحظه ها که باشی

خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود.

آه،

  هنوز

         خسته ام

        از نگاه هايی كه

سرنوشت مرا آه مي كشند